اگر حرفی ، فکری ، هدفی ، کاری و ... رو زیاد تو خودت نگه داری ، یا میشه عقده یا فراموشش میکنی به کل . یه حالت فجیه ای ام هست که هر 2تاش با هم دیگه برات اتفاق میفته. و البته وقتی یکی از این اتفاقا بیفته درسته که میتونی و هنوز وقت داری انجامش بدی ، ولی تو به هیچ وجه اون ادم قبلی نیستی.

هر روز که میگذره ، افکارت مطابق با سنت رشد میکنه ، اگر پیش فعال باشی زودتر از سنت رشد میکنه که خیلی ام چیز خوبی نیست !

شما عه فردا با شما عه امروزیتون خیلی فرق میکنه. ممکنه الان متوجه نشید ولی روزی میرسه که حتما" میشید !

خودتون میمونید و گذشته ای که گاهی به یادش میارین و مردمی (پدر مادر ، خواهر بردار و همه ی ادمها ) که به هیچ وجه گذشته ی شما حتی به ذهنشون خطور نمیکنه . چون مردم به گذشته ای جز گذشته ی خودشون فکر نخواهند کرد و فقط شما رو چیزی که امروز هستید خواهند دید.